ورود مواد، ارگانیسم‌های زیستی و انرژی به درون خاک سبب تغییر کیفیت خاک شده و نهایتا باعث خارج شدن خاک از حالت طبیعی خود می‌گردد.  هرگاه در اثر فعالیت‌های انسان، خاک شرایطی پیدا کند که دیگر نتوان از آن به بهترین حالت بهره‌برداری کرد، در این حالت خاک آلوده شده است.  ماده شیمیایی یا طبیعی وارد شده به خاک که موجب تداخل در تعادل طبیعی خاک گردد، آلودگی نامیده می‌شود. مواد و ذرات جمع شده در طی مدت زمان زیاد در خاک به عنوان یک عامل مهم در آلودگی آبهای زیرزمینی کم عمق محسوب می‌شوند. از دیگر اثرات آلودگی خاک، بیابان‌زایی می‌باشد، چرا که آلودگی خاک باعث از بین رفتن پوشش گیاهی و کاهش رشد و نمو گیاهان می‌گردد که به مرور زمان باعث فرسایش خاک و بیابان‌زایی می‌شود. در بین آلودگی‌هایی که محیط‌زیست را تهدید می‌کند، آلودگی خاک به دلیل فراگیری اثرات زیان باری که هم برای محیط‌زیست و هم برای انسان دارد، مهم‌ترین نوع آلودگی محسوب می‌شود. اما از طرفی نیز توسعه و گسترش جوامع بشری بدون استفاده از مواد شیمیایی امکانپذیر نمی‌باشد. خاک با داشتن ویژگی‌هایی همچون تغلیظ و تسریع پلیمریزاسیون، حفاظت مولکلهای آلی از تجزیه شدن توسط پرتو فرابنفش، در اختیار قرار دادن فسفاتها و یونهای فلزی حد واسط، پایین نگه داشتن پتانسیل اسمزی آب، تامین قابلیت جذب نسبتا زیاد کاتیونهای اصلی در نسبتی مشابه با ترکیبات گیاهان و جانوران و تامین محلول غنی در کاتیونها زمینه پیدایش، تکامل و تداوم حیات را در طبیعت فراهم می‌کند