کاربری اراضی نتیجه روابط متقابل توان بالقوه سرزمین با پارامترهای اجتماعی- فرهنگی است. الگوهای موجود کاربری اراضی به دلیل تاثیر نوع استفاده از اراضی در آینده دارای اهمیت می باشد. پایداری منابع طبیعی مستقیم و یا غیرمستقیم با پوشش سطحی اراضی منطقه ارتباط دارند از این رو حفظ هماهنگی بین منابع پایدار و نیازهای اجتماعی- اقتصادی نیازمند مطالعاتی در زمینه پوشش و کاربری اراضی می باشد.

  منطقه مورد مطالعه از لحاظ موقعیت جغرافیایی و توپوگرافی و مهمترین ویژگی های آب و هوایی با بررسی شاخص های اقلیمی و پارامترهای مختلف آب هوایی ، همچنین خصوصیات خاکشناسی مبتنی بر قابلیت اراضی همراه با فیزیوگرافی عمومی محدوده مورد مطالعه  تحلیل شده و در ادامه وضعیت زمین شناسی منطقه مورد مطالعه با در نظر گرفتن عواملی چون نقش سازندهای زمین شناسی، گسل ها، اثر زمین شناسی منطقه بر لایه های آبدار، پدیده کارستی، آبرفت ها و ذخایر آبدار زیرزمینی و سنگ بستر سفره آب زیرزمینی در منطقه مورد مطالعه تشریح می گردد و  از لحاظ هیدرولوژی در دو زمینه آب های سطحی و زیرزمینی نیز بررسی شد.شناخت پوشش گیاهی در دو بخش مرتعی و جنگلی همراه با تیپ های مختلف، ارزیابی و وضعیت فعلی پوشش گیاهی ارائه شدند و در نهایت با بررسی مهمترین پارامترها در بخش عوامل اجتماعی – اقتصادی در منطقه مورد مطالعه در جنبه های مختلف مطالعات جمعیتی ، وضعیت اقتصادی، امکانات و کاربری اراضی بخش شناخت تحقیق با نتیجه گیری از کلیه عوامل مورد بررسی انجام گرفته است.

 با استفاده از اطلاعات مربوط به داده های میدانی ، نقشه های توپوگرافی  ، پوشش گیاهی ، کاربری اراضی ، واحد های هیدرولوژیکی خاک ، منابع آب و داده های ماهواره ای و با مقیاس  1:25000 اراضی تفکیک و جهت برنامه ریزی در زمینه آب،کشاورزی و منابع طبیعی به منظور رسیدن به پایداری محیط زیست بررسی های لازم صورت می گیرد.

 

 نتایج تحقیقات ارزیابی های  منابع آب زیر زمینی دشت های استان چهارمحال بختیاری با استفاده از مدلWEAP  نشان داده  که به جز دشتهای فارسان، شلمزار وگندمان سایر دشتهای ا ستان بابیلان منفی مواجه هستند