به دلایل متعددی از جمله ضعف آموزش، برخورد سطحی با علم و دانش در کشور، اشتغال به کارهای پردرآمد، غیر مولد و کم زحمت امروزه شاهد کیفیت نامطلوب و غیر خلاق نیروهای کار در جامعه هستیم. عدم تناسب تخصصها با پستهای اشغال شده، عدم تناسب رشته‌های تحصیلی با نیاز بازار کار و تراکم ناکارای نیروی کار در برخی سازمانهای دولتی از دیگر عوامل نامطلوب وضعیت کار در جامعه است. از طرفی ورود درآمدهای فراوان نفتی به اقتصاد کشور موجب شده است که امروزه بازار کار در جامعه خصوصاً در بخشهای کشاورزی و منابع طبیعی از تحرک و پویایی لازم برخوردار نباشد و بدلیل توجه ناکافی و عدم برنامه‌‌ریزی صحیح روز به روز شاهد افزایش شدت تخریب منابع طبیعی هستیم. از مهمترین پیامدهای این روند از بین رفتن زمینهای کشاورزی، منابع آب زیرزمینی و مسائل زیست محیطی است بنابراین می‌توان گفت حفظ و توجه به منابع طبیعی موجب توسعه بخش کشاورزی و در نتیجه توسعه اقتصادی کشور خواهد شد. به طور کلی منابع طبیعی از سرمایه‌های ملی هر کشوری محسوب می‌گردد و فقر بهره‌برداران از منابع طبیعی از عوامل عمده تخریب آنها به شمار می‌رسود، اگر نگوییم کشور ایران از لحاظ منابع طبیعی و مناظر دیدنی در سطح جهانی بی‌نظیر است به جرات می‌توان گفت که در این راستا کم نظیر است. متاسفانه ذخایر عظیم منابع طبیعی و مناظر جالب توجه ایران هنوز برای ایرانیان و جهانیان و حتی برنامه ریزان کشور بطور شایسته شناخته شده نیست. ایران با منابع پایه تولید قابل توجه که شامل 37 میلیون هکتار اراضی با قابلیت کشت آبی و دیم، حدود 400 میلیون متر مکعب منابع آبی که 130 میلیارد متر مکعب آن آب قابل تجدید است، 4/12 میلیون هکتار جنگلهای صنعتی و حفاظتی، 90 میلیون هکتار مراتع و ذخائر ژنتیکی عظیم، حداکثر توانسته است ضریب خودکفایی را به 85-80 درصد برساند. لذا اقتصادی نمودن بهره‌برداری از منابع خدادادی در راستای مدیریت و برنامه‌ریزی صحیح می‌تواند ضمن بهبود معیشت بهره‌برداران و ایجاد اشتغال برای فارغ‌التحصیلان به حفاظت از محیط زیست نیز کمک شایانی نماید.